Құралай Сейсенбекқызы


      Құрсағыма сыймай аласұрғаныңда, Өмір мен өлімнің арпалысында дәрігер мені таңдапты. "әйелді аман алып қалу керек" дегенін естіп қойдым... Ота үстінде "Жоқ" деп жанұшыра шыңғырғаным сол, әлдебір құзға құлап бара жаттым. Зор дауыс мені қабыл алғысы келмей "кімсің "деп жатты. Кім екенімді есіме түсіре алмай қиналғаным ай сонда... Әппақ әлем көз ұшында бұлбұл ұшты. Есімді жиғанда дәрігер төсегімнің қасында басы салбырап отырғанын көрдім. Ол менің оянғанымды көріп терең күрсініп, үш оқталып орнынан әзер тұрды. "Сен тірі қалдың" деді. Шаршаса керек әрең қозғалып шығып бара жатты. Ал мен болсам бос кеуек басыммен кім екенімді, қайда жатқанымды есіме түсіре алмай дал болдым. Кенет "балам қайда" деп баж ете қалдым. Дәрігер кілт тоқтады. Теріс қараған күйі "сіз ұл тудыңыз" деді. "Ол қайда? Көрсетіңіз баламды"деп жанұшыра айғайладым. Дәрігер тағы да теріс қараған күйі " Бала іште әбден қиналған. Жан сақтау бөлімінде. Адам болуы екіталай. Дайын болыңыз "деді де шығып кетті.

Мен сіздердің «Сырласу»айдарыңызды үзбей оқып отырамын.Біраз қыздардың «тарихымен»таныспын.Әркім жүрек түкпіріндегі сырларымен бөліседі.Менің аты –жөнімді анонимді түрде берсеңіздер екен.Ауылдық жерде тұрамын.Тұрмыстамын.2- балам бар.Өзім емес,құрбым жайында айтайын дегенмін.Құрбым жастай 15- жасында тұрмысқа шыққан.Қазір жасы 24- де.Екі баласы бар.Үлкені 2- сыныпта оқиды.Айтайын дегенім құрбымның күйеуі «бабник»жүрген.Қыздармен сөйлеседі.Құрбым үйінде бәрін істейді.Ата –әжесіне қарайды.Мал қарайды,балалары бар.

Жасым 24- те ,1 баланың анасымын. Менде Аллаға шүкір айтарлықтай мәселе жоқ. Бірақ мына хаттарды оқыған сайын миыма ауырлық түседі. Қыздар соншааааааа аңқау болады ма екен немесе бəрі де соны қалап тұрады мА? Мен өзім басымнан өткенге мысал келтірейін: мектеп кезден 1 жігітпен жүрдім.Сонымен жүргенде колледжде бітірдім.Сонда 5-6 жыл жүрдім.Барлық тумаластарымен таныстым(бұл менің өкінетін мəселем.Себебі жүрмей қалғаннан кейін,көшеден көрсең не деріңді білмейсің) керемет жүрдік.Қыздардың көбі айтқандай бізде өліп-өшіп сүйдік.

Қыз болған соң тұрмыс құрып, ана болуды армандамайтыны жоқ-ау. Мен тағы қызы жиырма бестен асқан соң жақтырмай қарайтын отбасының қызымын. Жоғарғы білімім бар. Қазір, жұмысыма байланысты Жетісайда тұрамын. Асыра айтқаным емес, көркім ешкімнен кем емес,қазақтың ерке қызымын. Десе де, бір жағдайға байланысты маған ешкім сөз салмайды. Қыста танысқан жігітім көктемде жоқ болып кетеді. Себебі мынау, мен төрт жасымда анам шелпек пісірген қазанға түсіп кеткенмін. Содан аяқтан саныма дейін күйіп қалған.

            Мен онымен курортта таныстым. Алғаш көргенде ақ жүрекке жақын, көзге ыстық болып көрінді. Он бес күніміз ертегіге бергісіз болып өтті де кетті. Курорттағы қыз -қырқынның бəрі қызыға да, қызғана қарайтын еді. Ол көрікті де сымбаттыболатын. Қасында жүрсең өзіңді бақытты сезінесің, əңгімелері де əсерлі, ішіңді пыстырмайтын. Бір күніміз,бір күнімізден қызықты өтті. Ол кез өмірімдегі қайталанбас ең бақытты күндерімнің бірі болған екен.    

               Қоштасарда бір бірімізді қимай қоштастық. Қош, сонымен телефонмен ғана хабарласып тұрдық. Қаншама ұйқы көрмеген түндер, қаншама күндер маза көрмеген, айлап күндер өтіп жатты. Күндердің бір күнінде, ол мені өз қаласына шақырды. Қанатсыз ұшу дегенді мен сонда сезіндім. Кездестік, сағынышымызды бастық, мауқымызды бастық. Ұйқы көрмеген түндер, өз лəззатын сыйлап жатты.

Баннер 2 поз