Ерсін Ерғалиев

Өткен ғасырдың 60 жылдары ауыл халқының тұрмысы тым жүдеу еді. Сталинның қанды шеңгелінен құтылып, Хрущевтің темір қақпанына тұтылған кез. Бірақ ауыл адамдары бір - бірімен барын бөліскен ұйымшыл ауыл болды. Анам «Батыр ана». Ол кезде ауылда көп балалы жанұя болу қалыпты жағдай тұғын. Анам ұстаз, әрі үйдегі бала-шағаның қамын жасайтын. Анамның осы шаруалардан-ақ қолы босамайтын. Біз балалары анамызға қолқабыс жасауға тырысушы едік.

Ата-ананың алдында перзенттік парызымды дұрыс өтей алмадым деп сезінген адам, ең әуелі Алла Тағалаға шынайы тәубе еткен дұрыс.

Мұнан соң, қате-күнәсінің кешірілуі үшін ата-анаңызға арнап дұға жасаңыз және ата-анаңыздың атынан садақа беріңіз. Сонымен бірге, ата-анаңыздың туыстарымен ара-қатынасыңызды түзеңіз. Өйткені, бір кісі Алла елшісіне (Алланың оған салауаты мен сәлемі болсын) келіп: «Уа, Алла елшісі! Ата-анам бақилық болған соң оларға менің жасайтын тағы да бір жақсылығым бар ма? – деп сұрағанда Пайғамбар(Алланың оған салауаты мен сәлемі болсын): «Иә, бар. Ата-анаңа дұға ету, олардың ақысына истиғфар айту, оларға берген уәдені орындау, екеуінің ағайын-туыстарымен жақсы қарым-қатынаста болу және дос-жарандарына жақсылық жасап тұру[1]», – деген екек.

Бүгінгі аңшылық сапарым өте сәтті өтті. Таңертең-ақ қасқырдың апанын оңай тауып алдым. Екі бөлтірігін ойнатып отырған қасқырға бірден көзім түсті. Көп ойланбастан қасқырды атып тастадым. Сөйткенше бөлтіріктерін итім жайратып салыпты…

Үйге келе сала, мен әйеліме еш қиналмай алған олжамды айтып, мақтана түстім. Сол кезде алыстан қасқырдың ұлыған дауысы құлағыма келді. Бірақ, бұл дауыс әдеттегі ұлушы қасқырлардың дауысынан ерекше болды. Құлақты кернеген дауыстан мұң мен сағыныш лебі сезілгендей болды…

Анамның жаңадан келін боп түскен кезі екен. Мезгіл қара күз. Баяғы айдалада екі үй қойшы. Әкей көрші ауылға асау үйретуге кетіп, сол күні қойды атамыз жаяды. Түс кезінде анам төбе басына шығып, отарға көз салса, атам құрыққа бөрікті іліп, бұлғап тұр екен. Шақырғанын түсініп тұра жүгіріп кете береді. Дауыс жетер жерге таянғанда «мылтық, күрек» деген сөзді естіп, қайтадан үйге қарай зымырайды. Таяп қалғанда үй сыртында «не болдылап» тұрған енесіне «мылтық, күрек» деп дауыстайды. «Қойға қасқыр шапқан шығар» деп топшылаған әжеміз оқшантайды келіннің беліне байлап, мылтық пен күректі қолына ұстатады. Сөйтіп анамыз ебіл-дебілі шығып атам тұрған жерге де жетеді ғой.

Бір ауылда дұғасы екі етілмей, қабыл болатын бір адам бар екен. Дұғалары қабыл болмайтын бір топ адам, әлгі адамның алдынан шығып, мұның сыры мен жай-жапсарын сұрайды. Дұғасы қабыл болатын адам бір топ адамнан: 
— Дәл қазір сендер танымайтын бір адам келіп, қарызға ақша сұраса берер ме едіңдер? — деп сұрайды. Олар бір-ауыздан: 
— Танымайтын адамға қалай қарыз береміз, — дейді. 
— Жарайды, егер мен сұрасам берер ме едіңдер? — деп тағы сұрақтың астына алады.