Деректі хикая

Қазақ халқы жесірін қаңғытып, жетімін жылатпаған. Алайда қаншама миллион адам болса, соншама мінез бар. Адам болып туылып адам болып өмірден өту қазіргі таңда екінің бірінің ғана қолынан келеріне сіз сенесіз бе? 
 
Адам деген атына қиянат жасап төрт аяқты мақұлықтан бетер жауыздыққа барып жатқан адамдар қанша? Міне сондай жауыздың біріне тап болған кейіпкеріміздің бірі Айнұр. Айнұр отбасының жалғыз қызы болып, бес бауырының арасында өскендіктен ер мінезді болып кеткен. Сөзі мен ісіне қарап нақ еркек дерсіз.
 
Хикая
 
- Мен саған олай дегенім жоқ. Сен мені сүймейсің.

- Абай атамыз айтқан" Ғашықтың тілі - тілсіз тіл,
Көзбен көр де ішпен біл."- деп. Сен мені сүйсең менің көздерімнен - ақ сен үшін күйіп - пісіп күн- түн демей жүргенімді түсінер едің.

- Мен үшін? Күлкімді келтірмеші. Сонда мен үшін не істедің? Айтшы кәне.

 Хикая

Өзің барсаң бара бер. Келінді тастап кет.

- Апа бірақ...

- Қанат апамдікі дұрыс . Мен үйде қаламын. Өзің қатарыңнан қалмай барып қайта бер.

- Ақылыңнан айналдым құлыным. Балам өзің барып ертелеу қайт.

Айнұр жолдасының киім кешегін үтіктеп, тазалап киіндіріп, есік алдына дейін шығарып салды. Жас жұбайлар махаббаттан масайып, көздері түйісіп тұрғанда әлде кімнің дауысынан екеуі де селк ете қалды. Естерін жинағанда сыныптас қыз Назеркенің жандарына жақындап қалғанын байқады.

- Қанат қалың қалай? Бағанадан бері шақырып жатырмын. Тегі еститін емессің. Махаббаттан басың айналып көрсоқыр, керең болып қалғансың ба?

- Кешір байқамаппын. Ия айта бер.

Хикая

Айнұр мен оның жігіті Қанат екеуінің бірін бірі сүйіп қазіргі заманның Жібегі мен Төлегеніндей махаббаттың символына айналып, көз сүйсінер, жұрт тамсанар қос ғашық атанғанына міне екі жыл өтті. 

ЖОО орнында табысқан ғашықтарды оқу жылы аяқталып группаластары бақыт тілеп шығарып салу үстінде. Вокзалда адам тола, бәрінің көзі бірін- бірі қимай тұрған екі жаста. Екеуі де өз қалаларына аттанып, Алланың қалауы, үлкендердің ақ батасымен араға екі апта салып, сырға салу, ұзату рәсімінде Айнұрдың өз үйінде қайта табыспақ ниетте.

 

Болған оқиға желісімен...

4- бөлім

"Алладан безген сорлы бейбақтар"- деп, атап жүрген әйелдердің тізіміне өзімнің қалай кіріп кеткенімді түсіне алмай қалдым. Қайын ағамды көрсем делебем қозып, құмар қысып, ақылынан айырылған адамдай, өз іс әрекетімді тізгіндей алмай беймәлім күйге еніп, тұла бойым балқып, шекемнен терім сорғалап кете беретін күнге жеттім...


" Ағаң секілді кішкене мақтау сөз айтсаң болмайды ма? Ағаң секілді.... Ағаң секілді... "- деп, нағыз жанашыр ер азаматымды, ессіз ер емес, ез ағасымен салыстырып, күндіз түні миын жеп, өзімнің ақымақтығымды түсіне алмай жүрген күндерім есіме түссе, өз - өзімді қамшымен осып - осып жібергім келеді. Барды бағаламай, есі кеткен ессіздерге еліктеймін деп өз ақыл - есімнің қайда кеткенін ұғына алмай қалдым.