Азамат Əбілқайыр

Өткен күндер оралмайды өлген күн!

Мен сен үшін бәріне де көнгенмін.

Сені күнім жамандыққа қия алмай

Қайта айналып келеді деп сенгенмін.

+18

Ғани Әлихан

 Болған оқиға желісімен....

Бұл кезде менің жаңа бөлімшеге барғаныма алты ай болған еді.Үйден кеткеніме жылға жақындап қалған кез.Ауылдағы шешемнен алғаш рет хат келді. Амансың ба құлыным ?-деп басталған хат “көріскенше күн жақсы балам “-деп аяқталыпты.Шешемнің сауат ашпағанын білем ғой, бұл хатты бауырларымның бірі анамның айтуымен жазғанын ішім сезіп тұрды.

+18

Ғани Әлихан

Болған оқиға желісімен....


Тілім күрметіліп даусым шықпай аяқ қолдан жан кетті -деп шəйдан ұрттап қойып қария сөзін қайта жалғады .

+18

Ғани Әлихан

 Болған оқиға желісімен....

Өмір бойы өкініп келемін деп əңгімесін бастады қырман басында жатқан қарт кісі.
Сонау 1997 жылы бидай басына барғандағы бейтаныс қарияның əңгімесі осылай басталды.Жас баламын дəрет алуға құманға суын жылытып беремін, тамақ алдынан қолына су құямын ,барынша сыйлап сіз отыра беріңіз мен өзім шығып қарайлап келемін деп алдына түсе бердім.Түспей қайтемін, жасы жетпіске таяп қалған қарт кісі күні бойы тұнжырап жүреді.

Ғани Әлихан

Тапа-тал түс. Үйге жақын болған соң көлге күніне екі-үш рет барып шомылып тұрамыз.
Бүгін де сол əдетіме басып көлге бардым. Ығы-жығы, көл жағасы толған адам. Шашлык пісіріп мəре-сəре боп жатқандары қайсы ,шомылып жүргендері қайсы,су шашып ойнап жүргендері қайсы, əйтеуір бос орын жоқ. Осының бəрін маған жоғарыдан отырып тамашалағаннан басқа қызық қалмады.