Ғани Әлихан

   Бала күнім шамасы бес алты жастарда болуым керек . Баларақ, ойын баласы кезім ғой. Ойнап жүріп ангинам көтеріліп қатты ауырып қалдым. Сол баяғы шешем байғұс , зыр жүгіріп укол салдырып қолынан келген ем-домның барлығын жасап шыр-пыры шықты . Алайда менің тамағым жақсы бола қоймады іпті жұтындырмай тілім күрметіліп əбігерге түстім . Сонымен не керек, тамағыңды бастыру керек ,деген шешем бір қожа кісіні шақырып келмесі барма .

Ғани  Әлихан

- Аға мұнда жүріңіз - деген ақ халатты жас келіншектің соңынан ере бердім. Сол жақ қолымды қойып , қан қысымымды өлшеп болған соң ,сол жерге ине егіп .
- Осында аздап жата тұрыңыз - деп шығып кете барды . 
Жалғыз қалып өз ойыммен өзім арпалысып мен де жата кеттім. 

Міне қызық ! 

Ғани Әлихан

Əскерден жаңа келген кезім . Мамыр айы , күн əжептəуір қызып қалған кез. Енді не істесем екен деп ойланып , бас қатып үйде жатқанмын.
- Ойбай анау келінді өлтірді , баршы  обал ай , байғұсты өлтірді-ау деген шешемнің жан айқайы шықты . Үйден атып шықтымда айғай шығып жатқан көршімнің үйіне қарай тұра жүгірдім.Қорған бойын жағалап кеп қақпа тұстан кіріп келдім.

Ғани Әлихан

Мұсылмандықтың басты қағидаларының бірі бұл сүндетке отыру ғой . Қазір бәрі оңай . Балаңды больницаға апарасың , хирург өзі сүндеттеп , өзі уколын егіп , дәрі - дәрмегін беріп , балаңды қайтып қолыңа әкеп береді . Ал біздің заманда ше ...Ооо ол кезде сүндет деген өзгеше еді ғой . Өйткені , ол кезде ауылда тұрамыз . Сонымен қаладан бір доғдыр келетін де бүтін бір көшенің балаларын бес - алты сағатта сүндеттеп кететін ...

Ерсін Ерғалиев

1. Сөйлесіп тұрған екі қарияның бірі: «Жасарудың жолын таптым,- дегеніне елең етіп, еріксіз құлақ түрдім, - «Мен өлең шығара бастадым, таныстар енді мені «жас ақын» деп атай бастады», - десе, екіншісі: «Е, бәсе! Жуырда докторлық дисертация қорғап едім, айналамдағылар мені «Жас доктор» деп айта бастады», - дегенде «адам қартайса жас бала деуші еді» деп еріксіз езу тарттым.