Ғани Әлихан

Біз бәріміз ауылда өстік қой , ержеткен соң отан алдындағы борышымыз деп əскерге кеттік .Онан аман-сау оралып ауылға келгеннен кейін алдымызда ,үйлену-үй болу деген өмір заңы тұрды .Бірақ,ол кезде заман өзгеріп жоқшылық басталды . Жоқшылық деп жоқшылық емес, бірақ тоқшылық та емес болатын .Біздің жігіт болған кезіміз осындай алғау-далғау заманға тұспа-тұс келді.Сонда да əр адамның өз дəуірі бар емес пе? Көшені бермей қаңғып көп жүрдік .Бірақ қашан болмасын бойдақтықпен қош айтысуымыз керек қой рамыздан үйленем дегендер табылып жатты.Ол кез қызық л бірге жүрген досың үйленіп арасында жүрсең, ол тіпті де қызық .Сонымен бүгінгі үйленетін досым  Есбол деген есерсоқ ,бір үйдің кенжесі ,ауылдың құрдымға кеткен бұрынғы Парткомының баласы.

Ғани Әлихан 

Осы өткен жылдарға дейін құрдастарымның қашқаны да қуғаны да менің үйіме келетін еді . Бір күні бір құрдасымның байы қашып келсе , келесіде тағы бір құрдасымның қатыны қашып келетін . Осылайша менің үйім олар үшін неке сарайына айналды . Сонда осының бәріне кінәлі қу арақ. Менің ішпегеніме он жыл болды . Негізі ауылдан шыққан араққұмар кеңестік дәуірдің соңғы тұяқтары біздерміз, оны мойындау керек ! Бірақ ол заман құрдымға кетті емеспе ?

Ғани Әлихан

   Бала күнім шамасы бес алты жастарда болуым керек . Баларақ, ойын баласы кезім ғой. Ойнап жүріп ангинам көтеріліп қатты ауырып қалдым. Сол баяғы шешем байғұс , зыр жүгіріп укол салдырып қолынан келген ем-домның барлығын жасап шыр-пыры шықты . Алайда менің тамағым жақсы бола қоймады іпті жұтындырмай тілім күрметіліп əбігерге түстім . Сонымен не керек, тамағыңды бастыру керек ,деген шешем бір қожа кісіні шақырып келмесі барма .

Ғани  Әлихан

- Аға мұнда жүріңіз - деген ақ халатты жас келіншектің соңынан ере бердім. Сол жақ қолымды қойып , қан қысымымды өлшеп болған соң ,сол жерге ине егіп .
- Осында аздап жата тұрыңыз - деп шығып кете барды . 
Жалғыз қалып өз ойыммен өзім арпалысып мен де жата кеттім. 

Міне қызық ! 

Ғани Әлихан

Əскерден жаңа келген кезім . Мамыр айы , күн əжептəуір қызып қалған кез. Енді не істесем екен деп ойланып , бас қатып үйде жатқанмын.
- Ойбай анау келінді өлтірді , баршы  обал ай , байғұсты өлтірді-ау деген шешемнің жан айқайы шықты . Үйден атып шықтымда айғай шығып жатқан көршімнің үйіне қарай тұра жүгірдім.Қорған бойын жағалап кеп қақпа тұстан кіріп келдім.