“КЕЧИРИҢИЗ” 
 
Жаралгансып бир сизден бул ааламым,
Жан дүйнөмдө жазыксыз убарамын.
Үңүлгөнүм телефон… Жалгыз бөлмө,
Үмүт берип чалбаңыз, суранамын?
 
Бычактан курч болсо да өтүмүңүз,
Бүгүн баарын унутуп, өчүрүңүз.
Кур кыялды ээрчиген акылсызмын,
Кудай үчүн, анымды кечириңиз?

Ой тамшылары

Қасымда болсаң-дағы, алыстасың,

Қадіріңді білмеген ғаріп-басым.

Көппен бірге жүргесін еленбедің,

Достығымнан кеттің бе жалыққасын.

 

 

Сырғып ағып,өтіп жатыр неше күн,
Тірлігімнің өңі қашып сарынды.
Бар жарықты елемей- ақ кеше түн,
Айдың аппақ сəулесіне малынды.

А. Қалшабекке

«Тынысы бар-ды – інісі бардың!»
Бірісің, Аға - ірісі нардың!
Ұмытсам кейде бағасын ардың,
Үнсіздікпен-ақ ұрысып алдың.

Түлеп ұшқан далада гүл қаптаған,

 Құдiрет деп халқымыз құндақтаған

Қорқыт ата, Ықылас арасында

Мың жыл бойы күй төгiп, үн қатпаған;