Ерсін Ерғалиев

Әдетінше кеш түсе ұйқыға жаттым. Басым жастыққа тиісімен қор ете түстім, көп ұйықтадым ба, аз ұйықтадым ба білмеймін, перденің сусылынан оянып кеттім. Қарасам бөлме іші қаракөлеңке.

 

Бұл оқиға әйелімнің болатын оқиғаны түсінде көріп, алдын ала болжағаны жайлы. Бірақ әйелімнің бойында ешқандай ерекше қасиет жоқ. Ол көріпкел де, балгер де емес.

 

Бір түнде ойнап, мәз болып жүрген жалғызымнан айырылып қалады деп кім ойлаған? Қызым еш ауырмастан, бір күннің ішінде,бір түннің ішінде өмірден өтті.

Тәтті ұйқыда жатып көз жұмды. Дәрігерлерде ұйықтап жатып жүрегі тоқтап қалғанын айтты. Зар еңіреп жалғызымнан осылай айырылып қалдым. Бірге ойнап, бірге сабағына алып барып, алып қайтып қалаған заттарын алып беріп, еркелетіп өсірген қызымды күнде сағынып жылай беремін, жылай беремін.

 

- Айым.Ұйықтап қалдың ба?
- Жоқ, бірақ ұйқым келді.
- Саған бірнәрсе айтсам, күлмейсің бе?
- Иә, айта ғой.
-Қатты қорқып жатырмын.Бүгін сенің жаныңа ұйықтайыншы,- деп әрең сөйледі.Құрбысының сөзіне күліп жіберген Айым:

 

Екі күндік жұмыстан қатты шаршап келген Марал телефонын төсегінің бас жағына қоя жастығын құшақтай ұйықтай кетті. Қатты шаршаған екен, бірден терең ұйқыға кетті.
Қатты дүрсілдеген дыбыстан селт етіп оянған қыз жан-жағына көзін әрең сығалай ашып қараған еді, ештеңе көрінбейді. Кеш батып, бөлме іші қараңғы күйге еніпті.