Біз демалған санаторияда жасы келсе де, сынын бұзбаған, «сапты аяқтың сыры кетсе де,сыны кетпеген»,үлкендеу апай болды.Арасында амандасып жүріп, жақсы араласып ,сөйлесіп кеттік.Одан қала берді,Қазақстан десе іш жылып тұратыны бар.Алматылық екен.Өте мәдениетті.Көрген мен түйгені мол жан екені көрініп тұр.Оның айтқан бір әңгімесінен, өте әсерлендім.Ол;"бір ауыз сөз,бүкіл өміріңді өзгертіп, бір ауыз сөз ажал келіп жанталасқанда, ажалдан да алып қала алады екен"- дегені бар бірде.
"Отағасы ерте қайтыс болғасын, ұл –қызым қатардан қалмасын деп,күндіз –түні жұмыс істедім.Әр- қайсысына жоғары білім алып бердім.Қиналған шығармын, бірақ балаларыма көз –жасымды көрсетпеуге тырыстым.Анамыз әлсіз екен деп, менен бетер жүнжіп кетпесін деп,тек солар үшін өмір сүріп, өзімді ұмыттым.Келін алдым.Немерелі болдым.
Бір күні болмашы нәрседен ұлымнан;

Тайваньда теңіз жағасында арнайы байларға арналған демалыс орны салынады. Құрылыс кезінде көптеген қайғылы оқиғалар орын алады. Жұмысшылар құпия жағдайда жан тапсыра бастайды. Бірі жоғарыдан құлап мойындарын сындырған не қайтыс болған, енді бірінің беліне байлаған қауіпсіздік белбеулері өздігінен үзілген. Ел арасында қорқынышты әңгімелер пайда бола бастайды. Осыларға қарамастан құрылыс бітіп, ашылу рәсімі де болады. Бірақ демалыс орнына туристер аяқ баса қоймады.

Бүгінгі аңшылық сапарым өте сәтті өтті. Таңертең-ақ қасқырдың апанын оңай тауып алдым. Екі бөлтірігін ойнатып отырған қасқырға бірден көзім түсті. Көп ойланбастан қасқырды атып тастадым. Сөйткенше бөлтіріктерін итім жайратып салыпты…

Үйге келе сала, мен әйеліме еш қиналмай алған олжамды айтып, мақтана түстім. Сол кезде алыстан қасқырдың ұлыған дауысы құлағыма келді. Бірақ, бұл дауыс әдеттегі ұлушы қасқырлардың дауысынан ерекше болды. Құлақты кернеген дауыстан мұң мен сағыныш лебі сезілгендей болды…

 Тылсым дүние демекші, мені бір нәрсе ойландырып жүр.Жақын ағайындарымыздың қызы,бес –алты жылдықта аяқ астынан қайтыс болды.Аяқ асты болғанда 5-6- күндей ауырды.Дәрігерлер еш жерінен ештеңе таба алмады.Қанның қорытындылары еш қандай өзгеріс белігісін көрсетпеді.Түсірген аппараттардың бәрі  жасап тұрса да,ештеңені байқатуға мүмкіндік бермейтіндей түсініксіз  бұлдыр қортынды шығарып отырды. Емшіге апарса ,олар да мардымды ештеңе айта алмады.

     Кішкентай кезімде өзімнен бір-ақ жас үлкен әпкеммен ойыншыққа таласып, жиі ұрысып қалатынмын. Сонда әжем «Құлыным, адам баласы бұл өмірге қонақ болып келген. Жер бетіне мәңгі тұрақтау ешкімнің маңдайына жазылмаған. Араларында сыйластық болсын. Бір-біріңді ренжітпеңдер!» деп айтатын. Бірақ ол кезде баламыз ғой, бәрін шолақ түсінеміз. Өсе келе небір оқиғаларды естисің, кейде көріп те жатасың. Біреуді көлік қағып кетіпті, түгенше жүріп кетіпті т.б. Осындайда әжемнің сөздері еріксіз есіме түсіп, «Ол кісі біліп айтқан ғой, мына жалғанда ешкім мәңгі тұрмайды» деп қаласың. Жақында оқыған мына бір шынайы оқиға сенімімді нығымдай түсті. Авторы есімде емес. 
    Жасұлан - жан дегенде жалғыз бала. Арқа сүйейтін ағасы, артынан ерген іні-қарындасы да жоқ. Бар сүйеніші, тірегі - анасы болатын. Басында қандай қиындық тап болса да қолдауды анасынан іздейтін еді. Бірақ бүгін анасынан да мәңгілікке қол үзді. Жападан жалғыз қалды....