Айнұр әуежайда жұмыс істейді. Екі жыл бұрын күйеуінен ажырасып, ата-анасына ұлымен қайтып келген.

 Жасы отызға тақап қалған жас келіншек жеке өмірін басы бос ер-азаматпен жайғастырғысы келетін. Бір күні ол басқа бөлімде жұмыс істейтін әріптесі Нұрболатпен іссапарға барды. Нұрболат өте биязы, жарқын, мейірімді, жомарт жігіт. Нағыз армандағы ер-азамат дерсің. Сол бір аптаға созылған іссапардан кейін екеуін бір-біріне тіл жетпес күш баурап әкетті. Ол Айнұрмен кездесуге сыйлықсыз, гүлсіз келмейтін. Оған Нұрболаттың сүйіспеншілігі, қамқорлығы ұнайтын.

 

  • Сурет ашық дереккөзден

     

Осы уақытқа дейін жолдасыммен ажырасам деген ой мүлдем миыма кіріп шықпаған ой еді. Жолдасыммен 12 жыл бірге тұрдық. Екі бала тәрбиелеп өсірдік. Басымызда үйіміз де, астымызда көлігіміз де бар. Былайша айтқанда жұрт қызығарлықтай өміріміз бар болатын. Өзім мектепте ағылшын тілі пәнінің мұғалімімін. Жолдасым қаладағы институттардың бірінде ғылыми қызметкер болатын.

Алматыда жүрген бір таксист мына әңгімесін Instagramда жайып салды.

 Ол таксистер тұратын жерде әдеттегідей клиент күтіп тұрған екен. Бір кезде артқы есікті ашқан бір әйел «боссыз ба, вокзалға апарасыз ба», деп сұрапты. Таксист келіскен. Әлгі әйел пойыз күтіп алып, одан бір құжат алуы керектігін айтқан.

 Бүгін  шаруадан қолым қалт еткенде, өз басымнан өткен жайттарды замандастарыммен бөліспекке бекіндім. Менің басымнан кешкен оқиғаларым, бәлкім, басқаларға өнеге болар.


Мен бес рет тұрмыс құрған адаммын. Бірінші күйеуімді Алматыда оқып жүргенімде кезіктірдім.

Менің жасым 31-де, батыстың баласымын. Нақты туып-өскен жерім – Ақтау қаласы. Мен бір қызды қатты ұнаттым, ессіз сүйдім. Тіпті оны құлай сүйгенім соншалық - ол үшін бәріне де дайын болдым. Енді мұны басынан бастап айтып берейін.