Подробности
Категория: Проза

Бақтыгүл Ауданова

Әңгіме

– Биыл көктем ерте келіп еді, – деді бөртегүлдің қар басқан баданадай-баданадай күлтелі басын қағып жатып. – Есесіне міне, қардың астында қалды.

Иіліп тұрған жеміс ағаштарын емес, алдымен бөртегүлдің бұталарын қардан арашалап тұрған көршіме таң қалсам да, оның сондай бір ерекше мейіріммен жасап жатқан ісіне сүйсіне қарап тұра бердім.

Подробности
Категория: Проза

Әңгіме

Қаржаубай Сартқожаұлы

Апа, мен ұйықтап жатырмын...

Алтынмен аптап, күміспен күптеген далада да емес, дәлірек айтқанда, сіздің Алтайыңызда да емес, атамның арман қуған Көкшесінде де емес, мына ұлыңыздың дүниеге келген торқалы бесігі Жалаңашта да емес, балалық балғын шағым қалған балауса Бұлғын өлкесінде де емес, сонау Ұланбатыр қаласының жұпыны ғана бір бөлмесінде.

Алакеуім қараңғы. Ай шұғыласын жалбыр бұлт көшірме көрпесімен көлегейлеп алған. Бөлме іші қара мақпал қараңғылықпен көмкерілген, салқын леп жоқ, тымырсық. Иә, мен ұйқысырап жатырмын...

Подробности
Категория: Проза

Ибрагим Нұрпейіс Кенжеғалиұлы

Болған оқиға желісімен

1986 жылдың желтоқсаны. Ауылдағы Мәдениет үйінің қора есігіне сүйенген  Жұмабай көз жасына ерік беріп дауыстап жылап тұр. 9- май мерекесіне сыйлыққа берген транзисторын тыңдап отырып Азаттық деген радиодан желтоқсан оқиғансын естіп келген еді.

Подробности
Категория: Проза

Бақтыгүл Ауданова

Күнұзақ тым-тырыс тұрған телефон безгегі тұтқандай шылырдап қоя берді. Тұтқаны көтергені сол арғы жақтан:

– Айгүл сенбісің? – деген таныс дауыс жүрегін дірр еткізді. – Пойыздан түскенім осы. Сағындым. Шықшы, қыдырайық, – дейді аптығып.

– Жарайды, киноға барайық. Керемет кино түсіпті.

Қайсар екеуі кинотеатрдың алдында кездесті. Екеуінен басқа жан адам жоқ. Театрдың есігі тас құлып. Қайта көшеге бет алды. Кино неге қойылмады екен? Жұрт та жиналмаған. Екеуі де таң қалды. Әншейінде билет жетпей қалатын. Бүгін тірі жан жоқ. Жастардың бәрі топ-топ болып басқа жаққа кетіп барады.

Подробности
Категория: Проза

Қанат Қайым

 Әңгіме

Бүгін армансыз ойнадым. Балалармен бірге Түйемойнақтың тоғайына барып, қарақатқа әбден тойдық. Көкем мен апам болса, қанша жалынсам да, жібермес еді. Олар таң алакеуімінен тұрып аудан орталығына кеткен. Ертең бір-ақ қайтады. Ал әжем өте жақсы адам. «Бірдеңеге ұрынып қалмасаңдар болды. Барсаң, барып кел» деген.

  1. Әдемі қыздың күнделігі
  2. Елес
  3. Байлықтың киесі ұрған шаңырақ (жалғасы )
  4. Байлықтың киесі ұрған шаңырақ