Жадыра Шамұратова

Таксист жігіттің тікірейген кірпішашы, етегі делдие біткен пұшықтау мұрны Қанатқа біртүрлі таныс сияқты көрінді де, қайдан көрдім деп ойлануға ерініп, құлағындағы музыкасына елтіген күйі артқы орындыққа жайғасты. Алда ақ шашты қарияның «ия, бисмилла, жол бере гөр, тәңірім» деген даусы со күйі музыканың астында көміліп қалды.

 

 Сүйіндік Жанысбай

Үстінен алып қара машина төніп, жаншып бара жатқан сияқты болды да, селт етіп оянып кетті. Өне бойы сырқырап, денесі қозғалтпайды. Көзін ашқысы келіп еді, ашылмады. Неге ашылмайтынын түсінбеді.

Аяқ-қолын қозғамақ болған, одан да түк шықпады. Зілдей қара таспен бастырып қойғандай. Құлағы да күмбір-күмбір, өзіне таныс емес, әлдеқандай дыбыстар – біреулер жүрген сияқты, күбір-күбір сөздер. Не айтып жатқандарын да анық аңғара алмады. Дыбыс шығармақ болып еді, онысынан да ештеңе өнбеді. Ауызы да ашылмайды. Су ішкісі келіп, шөлдеп жатқанын аңғарды.

 

Жанар Әбдішова

«Шын ақын 50-ге келген соң, өлеңді қоюы керек!»
А.С.Пушкин

Жамалдың небәрі екі балы жетпей, өзі қалаған университетке түсе алмады. Іші удай ашып, делсал болып, не істерін білмей тұрғанында, қасында тұрған сары қыз:

− Менің де жолым болмады, екі балл жетпей қалды. Бірақ мына жоғары оқу орындарына осы балмен түсуге болады екен − деп, дәптерін ашып, бір тізімді көрсетті.

 

Қуаныш Жиенбай

  el24.kz – Зәуреш, қайдасың?!. Сен осы қас пен көздің арасында қайда жоғалып кетесің, а?! Құрыған неме, бұл жұмыс ұнамай жүрсе турасын айт, тағы біреу табылар! Үкімет мені қараусыз қалдырмайды. Естідің бе?!.

 

           Рахымжан Отарбаев

Түнімен үзіліп-жалғанып түс еніп, ұй­қым қашады. Көретінім қоздап жанып, қо­ламтасы қалған балалық шағым-дағы. Шы­ғар күннің шуағына шомылып, баяғы қы­зыл алтындай балқитын иен шағылдың ішін­де жүремін. Алдымды әлдебір елес­тер кес-кестейді. Жөн таппай адасамын кеп. Жоқ жерден бойымды ұят буады. Ал­­қымым іседі. Даусым қарлығады. Құ­ла­ғыма алыстан талып жеткен сыбызғы үні келеді. Сыңсып жылаған қыз екен дей­мін.