Монша деген жақсы жер. Әйелдердің арасында неше түрлі әңгіме айтылып, үлкен апалардан қызықты оқиға мен керемет кеңестер алып, арасында ұрыс та естіп қайтасың. Әсіресе, аузы батыр әжелер мен әзілді «сойып салатын» әйелдер барса, моншадан езіліп емес, сергіп шығасың.

Кейде айналадан шаршап, үйдегі «ауа-райынан» да қажи бастағанда көпшілік моншаға барып қайтамын. Сағаттап ыстық буда отырып, көзтаныс болып қалған әйелдермен әңгіменің қазанын қайнатамыз. Әйелдердің басы қосылса саясатты сапырмайды, қоғамды қозғамайды. Бала-шағадан бастап, келін-кепшік, ата-ене, күйеуге дейін барады да, «төсекті» бұрқ еткізеді ғой.