Подробности
Категория: Проза

 

Класта сабақ жүріп жатқан. Кенет есік айқара ашылды да, ар жақтан біздің ауылда бригадир болып істейтін Нұрғазы көрінді.
Үстінде етегі жерге шұбалған сеңсең ішік, аяғында пима. Бір қолында жұмарлап ұстап алған қап тәрізді бірдеңесі бар.
— Біздің ауылдың Бердібек дейтін баласы осында оқи ма? — деп, Нұрғазы бәрімізге шола қарап тұр.

Подробности
Категория: Проза

 

 
Əңгіме
 
Жолдыбай Базар
 
Жынды шал күн сайын өзінің жатаған, тозығы жеткен үйінен шығып, ауыл мектебін бір айналып өтуді әдетке айналдырғалы қаша-а-ан. Әлдебір әуенді ыңылдай айта мектепті қоршаған темір шарбақты жағалай жүру оның ең бір сүйікті ісі секілді.
 
Бұған балалардың көзі әбден үйренген. Бірақ, Жынды шал қапелімде олардың жандарына жақындай қалса, тұра қашпағанымен, бойларын үрей билейтін.

Подробности
Категория: Проза

 

Фариза Амангелдіқызы

 Күздің салқын күндері де келіп жетті. Еңлік күзді онша ұнатпайды. Неге екенін өзі де білмейді. Күз келді дегеннен көңіл-күйі түсіп, мазасы кетіп, селсоқ жүреді де қояды. Сабағына да аяғын әрең алып, барып келеді. Оны көрген анасы ұрыса жөнеледі.
- Осы сен күз келсе ауыратын бәлең бар ма? Қабағың түсіп, ештеңені ұнатпай өзіңмен-өзің күбірлеп жүресің де қоясың.

Подробности
Категория: Проза

Фариза Амангелдіқызы

Санат үнсіз біраз отырды да:
- Кетсе кетіпті да. Онсыз да күніміз өтер,- деді.
- Балам-ау, екі бала ше? Бізді іздейді ғой.
- Балаларды көріп тұрарсыздар анда-санда. Менің уже көңілім қалды. Әркімнен ол туралы есітіп жүргендерім де жетеді. Ал бүгінгі қылығы тым шектен шығып кетті. Рас, әйел кісіге қол көтермеймін. Соны пайдаланып жүр-ау шамасы. Мен енді онымен бірге тұрғым келмейді,- деген Санат шаршадым деп бөлмесіне кіріп кетті. Айнакүл апа екі ортада қалып езіліп жылады.

Подробности
Категория: Проза

Фариза Амангелдіқызы

Жанат қарапайым қыз. Үйінің кенжесі. Әжесінің қызы болып өсті. Алдында екі әпкесі және жалғыз ағасы бар. Жастайынан өте білімді болып өсті. Кітаптан бас алмайтын, сәл уақыты бола қалса әжесінің жанына жүгіріп келеді.
Жәмилә әжей 15 жылдан бері көзі көрмей төсекке таңылған. Келіні Айнакүл(Жанаттың анасы) қарт ананың қас-қабағын бағып, көңіліне кірбің түсіргісі келмей осы уақыт аралығында бір ауыз артық сөз айтпай бағып-қақты.
  1. Біз неге кедейміз , апа ?(3 - бөлім )
  2. Біз неге кедейміз , апа ?(2- бөлім )
  3. Біз неге кедейміз , апа ?(1- бөлім )
  4. Әке ұрмашы... (2- бөлім )