Құм жасырған тағдырлар (4- бөлім)

Подробности

Категория: Проза

Опубликовано: 29 января 2019

Бақтыгүл Ауданова

(Хикаят)

Мәңгі құмда қалғандар

Асанбайды Садықбек көлігімен аудан орталығына әкелді де автобусқа салып жіберді. Туып өскен ауылы «Қойлыққа» екі күнде жетті. Бұрынғыдан да тозып кетіпті. Әктелмеген дуалдардың көленкесінде ойнап жүрген балалар бұған таңырқай қарайды. Өзі тұрған көшеге бұрылды. Өз үйін көрді де жүрегі шымырлап кетті.

Үйінің есік терезелері жоқ, есекқора болып кеткендей. Көше бойлап жүре берді. Бейтаныс қонақтың кім екенін білгісі келгендей адамдар үйлерінен шығып тесіле қарайды. Әбірей болғанда қара көзілдірікті мұны ешкім танымаған сынайлы. Бұл көбісін танып келеді. Анау есек арбамен шөп алып келе жатқан Йулдаш ақсақал. Әлі тірі екен.

Құм жасырған тағдырлар (3- бөлім)

Подробности

Категория: Проза

Опубликовано: 29 января 2019

Бақтыгүл Ауданова

(Хикаят)

Мәңгі құмда қалғандар

Қарашаның суық желі шөп біткеннің басын дірілдетіп тұрған. Күндегідейден ерте тұрған Садықбек киіз үйдің сықырлауық есігін ашып сыртқа беттеді. Күн әлі көтерілмепті. Күншығыс жақ жаңа ғана қызарып келеді. Күзгі суық денеді қариды. «Малды енді қораға қамау керек екен-ау» деп ойлады іштей Садықбек. Асанбай да тонып қалған шығар-ау. Үй артынан Асанбайдың жөтелген даусы шықты. Сәл күн суытса осы жөтелі ұстайды. Өкпесі кеткен болар. Қысымен күрк-күрк жөтелден өзбекі шапаны селкілдеп жүреді.

– Асанбай тонып қалған жоқсың ба? – деді Садықбек үй айналып.

– Ә, суық түсіп келеді. Қыс жақындады ғой.

Құм жасырған тағдырлар(2-бөлім)

Подробности

Категория: Проза

Опубликовано: 29 января 2019

Бақтыгүл Ауданова

(Хикаят)

Болашақсыз бала шақ

 Садықбек үй жанында құмда ойнап жүрген үш баланың қасына барды. Кеше шешелері кеткенде «енді келмейді» деп жылап жүр еді, енді мүлде ұмытқандай үшеуі де құмды сызып ойнап жүр.

– Не істеп жатырсыңдар? – деп сұрады Садықбек оларға сәл қызықтап қарап тұрып.

– Жазу жазып жатырмыз, - деді үлкені Азат қолындағы таяқшамен жерді шимайлай түсіп.

– Қане, қандай әріп білесің, жазшы, – деді қызыға.

Азат борпылдақ құмның бетіне ұзын сызықша сызды да басына кішкентай дөңгелек салды.

– Бұл қандай әріп?

– А!

Құм жасырған тағдырлар (1- бөлім)

Подробности

Категория: Проза

Опубликовано: 28 января 2019

Бақтыгүл  Ауданова

(хикаят)

 Садаған өрілген қамшысын қонышына қыстырып үйге кіргенде:

– Мамам енді келмейді, бізді тастап кетті-і-і.. – деп жылап отырған үшеуге көзі түсті. Жаңа ғана босанғалы кеткен қол астындағы қойшысының әйелінің еріп келген балалары. Үлкені Азат биыл бесінші сынып оқуы керек. Екіншісі қыз, Әйгерім, үшінші сыныпқа барса керек-ті. Кішісі Данияр да жеті жастан асып отыр.

Алғаш інісінің үйінде көргенде-ақ ұнатпап еді осы әйелді. Қойшыларға тамақ істеп, тезек илеп жүрген екен. Көп өтпей-ақ көш жердегі мұның шопанымен танысып, көңіл қосып, мұның отарына келіп алған. Сөзі сұйықтау, әрі бала-шағасы шұбырған әйелге іші жылымап еді. Бірақ, іштей аяп келісім берген. Екеуін қосып тынған. Өтірік қосып сөйлейтіні болмаса, іске тыңдырымды әйел екен.