Жерасты көзінен шығып, көлдей жайылған шипалы су жыл он екі ай бойы адамнан босамайды. Тұрғындар оның емдік қасиетіне сеніп, түрлі дерттеріне шипа іздеп келеді. Алайда келушілердің айтуынша, аумақтың тазалығы мүлде сақталмаған. Киім ауыстыратын арнайы орындар жоқ, ал жылдар бойы жиналған қоқыс аяқсыз қалған құрылыс маңына үйіліп қалған. Сасыған иіс қолқаны қабады.
Көнекөз қариялардың айтуынша, бұл шипалы су өткен ғасырдың соңында геологтардың мұнай іздеу жұмыстары кезінде кездейсоқ табылған. Содан бері қайнар емдік қасиетімен танылып, халық арасында кеңінен пайдаланылып келеді. Суда минералдардың мол екені айтылып, әсіресе буын, бел ауруларына пайдалы саналады.
Жергілікті тұрғын Еділ Танашевтың сөзінше, шипалы су расында да ем, бірақ жағдай жасалмаған:
— «Бел ауруына жақсы көмектеседі. Бірақ тазалығы көңіл көншітпейді. Адамдарға жағдай жасап, қоқысты реттесе екен», – дейді ол.
Қоғам белсендісі, блогер Азамат Сәрсенбай бұл мәселенің бірнеше себебін атап өтті. Оның айтуынша, бір жағынан келушілердің экологиялық мәдениеті төмен болса, екінші жағынан жердің жекеменшікке өтіп, қараусыз қалуы жағдайды ушықтырған. Белсенді бұл аумақты мемлекет меншігіне қайтарып, инвестор тарту қажеттігін алға тартады.
— «Мұнда жақсы курорт салуға толық мүмкіндік бар. Инфрақұрылым жоқ. Жерді мемлекетке қайтарып, инвесторларға ұсынып, туризмді дамыту керек», – дейді ол.
Аталған аумақ Мұнайлы ауданы әкімдігі қарауына жатады. Шенеуніктердің мәліметінше, жер иесіне санитарлық талаптарды орындамағаны үшін ескерту берілген. Қазіргі таңда шетелдік инвесторлармен келіссөздер жүргізіліп жатыр. Егер келісім жасалса, жақын жылдары бұл жерде шипажай құрылысы басталуы мүмкін.
Жергілікті билік өкілдері жекеменшік иесі нысанды толық аяқтауға уәде бергенін айтады. Алайда тұрғындар мен келушілер нақты нәтижені күтуде. Олардың басты тілегі – табиғи емдік көздің қадірі кетпей, заманауи әрі таза демалыс орнына айналуы.
Қазіргі жағдайда халық шипа іздеп келіп, антисанитариямен бетпе-бет келуге мәжбүр. Егер мәселе дер кезінде шешілмесе, бірегей табиғи ресурс қоқыс астында қалып, өзінің маңызын жоғалтуы мүмкін.